Your guide: 
Erg happig op het populariseeren van Mah-Jongg behoeven we toch niet te zijn.
Dagblad Het Vaderland waarschuwt op 3 maart 1924 zijn lezers voor de onmiskenbare gevaren van mahjong.
Het verleidelijke Mah-Jongg-spel
Mah-Jongg, het kaartspel dat ook in ons land langzamerhand bekend wordt, en het bridge overal in de wereld zware concurrentie aandoet, is een spel dat uit China via de Vereenigde Staten naar Europa is gekomen. Tweeduizend jaar geleden speelden de Chineezen het al, waaruit blijkt dat goede dingen niet altijd op staande voet worden geapprecieerd. Het epithon "goed" moet echter niet al te letterlijk worden opgevat; "goed" is dit spel alleen voor menschen die op sensatie belust zijn, en die worden, wat Mah-Jongg betreft, niet teleurgesteld in hun verwachtingen.
Geweldige risico's
Verder is er weinig "goeds" aan Mah-Jongg, dat met 136 kaarten op plankjes wordt gespeeld, en waarvan de bekoring hoofdzakelijk schuilt in de geweldige risico's en de meest onverwachte verrassingen die het meebrengt.
Het vreemde is dat Mah-Jongg in [.. .] de Westersche landen [...] ook door de aristocratie beoefend wordt, terwijl het in China alleen gespeeld wordt door de laagste klassen van de bevolking. Wat in China tot de élite wordt gerekend, speelt geen Mah-Jongg, of doet het stiekem.
Openlijk meedoen aan Mah-Jongg is er zoo ongeveer hetzelfde als bij ons klaveraas-spelen in het openbaar. De Chinees van standing laat dit na.
Maatschappelijk kwaad
Zelfs wordt Mah-Jongg er hier en daar bestreden als een gevaarlijk tijdverdrijf, als een maatschappelijk kwaad. En in de "Christian World", een christelijk Engelsch weekblad, las ik dat de christelijke Chineezen te Hong Kong een petitie hebben gericht tot het verbond van Britsche missionarissen waarbij werd aangedrongen op bestrijding van Mah-Jongg in de Westersche landen. Want, heet het, de populariteit van dit spel onder de gegoede blanken blanken in Amerika en Engeland begint in China merkbaar te worden, waar de gegoede Chineezen redeneeren dat zij toch eigenlijk ook wel kunnen doen wat men onder de betere standen in Europa en in de Verenigde Staten openlijk bedrijft: Mah-jongg spelen.
Een Chinees nu, die speelt, staat voor niets. Onze politie weet ervan mee te praten en constateerde dien hartstocht voor het spel bij de groote schoonmaak die zijn onder de Chineezen hield toen moord en doodslag te Amsterdam wat al te veelvuldig onder de gele broeders voorkwam.
Mah-Jongg schijnt van alle hazardspelen het meeslependst, en dat is een lelijk ding. Wel zijn de christelijke Chineezen van Hong Kong voor ons niet de aangewezen voorlichters, en wel geldt voor het Westersch karakter niet wat voor het Oostersch karakter geldt, maar erg happig op het populariseeren van Mah-Jongg behoeven we toch niet te zijn.
Obsessie
Want dit spel schijnt inderdaad een obsessie te worden voor ieder die eraan gaat wennen. Dat weten de Chineezen die zich hebben gevestigd in Westersche steden, ook, en maken er gebruik van.
New-York, San-Francisco, Chicago en andere Amerikaansche steden hebben in de Chineesche wijken hun Mah-Jongg-holen, en die zijn ook te vinden in twee Europessche steden: Londen en Liverpool.
Daar, in die wijken waar de zonde heerscht, en verderf om zich heen spreidt, daar zoeken de liefhebbers de Mah-Jongg-huizen op. De meeste van die inrichtingen hebben een algemeene speelzaal waar aan verschillende tafeltjes wordt gespeeld, en drie of vier kleinere vertrekken die aan besloten gezelschappen worden verhuurd.
Plaatsen des verderfs
Snaterende Chineezen, blanken uit alle lagen der maatschappij, zeelui, prijsvechters, maar ook dames en heeren, uit de society, menschen, die nieuwe sensatie, "young bloods" die avontuur zoeken, van alles is er te vinden. En ook vele dames uit het Londensche West-End komen hier naar toe om haar hartstocht voor Mah-Jongg bot te vieren; een bonte stalenkaart van gelukzoekers, boeven en bohemiens treft men in de Mah-Jongg-huizen aan, en lang niet al de onevenwichtigen die hier belanden, komen er zonder geestelijke of materieel nadeel af. Menige dame die sensatie kwam zoeken in deze plaatsen des verderfs, werd het slachtoffer van afpersers die haar nachtelijke excursies dreigden openbaar te maken wanneer hun stilzwijgen niet werd gekocht.
Alles welbeschouwd hebben de christenen van Hong Kong misschien geen ongelijk wanneer zij waarschuwen tegen het verleidelijke Mah-Jongg-spel.
Met dank aan Jac. D. van Niehoff, IJsselstein
Het mooiste en opwindendste spel ter wereld